U svijetu koji karakteriziraju dinamične i kompleksne promjene, potreba za cjeloživotnim učenjem pojedinaca i razvojem organizacija koje uče sve je veća. Brzina kojom pojedinci i organizacije uče smatra se jedinom održivom konkurentnom prednošću te nužnim odgovorom na svekolike promjene. Sve to predstavlja izazov odgojno-obrazovnim ustanovama koje imaju primarnu ulogu u stvaranju i širenju znanja te zahtijeva od njih da se mijenjaju i razvijaju prema organizacijama koje uče. Naime danas više nego ikad prije opstanak i održivost najsposobnijih znači zapravo opstanak i održivost najsposobnijih za učenje. U radu se kritički propituju glavne značajke i pitanja potaknuta konceptima cjeloživotnog učenja i organizacije koja uči te iznose razmišljanja o stanju i mogućnostima razvoja odgojno-obrazovnih ustanova prema organizacijama koje uče. |
All the contents of bib.irb.hr, except where otherwise noted, is licensed under a Creative Commons licence
