Dugo se smatralo da su emocije i kognicije međusobno isključivi procesi. Danas je uvriježeno mišljenje da se pojedinci razlikuju u vještinama kao što su identifikacija, ekspresija, upotreba i regulacija emocija, a shodno tome i u kreativnom korištenju emocija. Konstrukti kreativnosti, emocionalne kreativnosti, emocionalne inteligencije i aleksitimije od posebnog su interesa budući da se u podlozi sastoje i/ili kombiniraju kognitivne i/ili emocionalne procese. Cilj ovog istraživanja bio je utvrditi prirodu odnosa emocionalne inteligencije, kreativnosti, emocionalne kreativnosti i aleksitimije međusobno, kao i sa samoregulacijom raspoloženja, i to s obzirom na različite varijable. Na uzorku od 254 srednjoškolca (prosječne dobi 16, 5 godina) primijenjeni su sljedeći upitnici i skale: Upitnik emocionalne kompetentnosti (Takšić, 2002), Inventar emocionalne kreativnosti (Averill, 1999), Torontska skala aleksitimije (Bagby, Parker i Taylor, 1994), Checklista pridjeva (Harrison i Gough, 1952), Upitnik samoregulacije raspoloženja (USR ; Prizmić, 2000), Checklista kreativnih interesa (Griffin i McDermott, 1998) i Barron-Welsh skala crteža (Barron i Welsh, 1987). Utvrđena je značajna, niska do osrednja, povezanost konstrukata emocionalne inteligencije, emocionalne kreativnosti, kreativnosti, aleksitimije i samoregulacije raspoloženja. Nadalje, rezultati su pokazali da se učenici glazbene škole, za razliku od učenika gimnazija, percipiraju uspješnijima na dimenzijama emocionalne kreativnosti, manje aleksitimičnima, pokazuju veći interes za aktivnosti vezane uz izvedbenu kreativnost, te češće javno prezentiraju svoje uratke. S obzirom na dobivene niske do umjerene, ali značajne korelacije između dimenzija emocionalne inteligencije i emocionalne kreativnosti, radi se o djelomično preklapajućim konstruktima. U prilog tome ide i rezultat faktorske analize kojim se emocionalnu inteligenciju i emocionalnu kreativnost može svesti pod jedan latentni faktor višeg reda.

Psychology