Pristup analizi javnih politika sa stajališta mreža sastoji se od identificiranja policy aktera (državnih i nedržavnih) te tipa njihovih odnosa u svrhu deskripcije i analize policy procesa. Osnovna pretpostavka pristupa jest da u suvremenom kreiranju javnih politika, koje se odvija u kontekstu sve nejasnije granice između privatnog i javnog, državni akteri u sve većoj mjeri dijele odgovornost za kreiranje javnih politika s nedržavnima. Pristup trpi značajne kritike, od kojih je najvažnija tâ da ne postavlja zavisne i nezavisne varijable jasno i precizno, te da nema implicitnu kauzalnu logiku koja bi mogla biti falsificirana. Unatoč opravdanosti kritika, pristup sa stanovišta mreža ne treba odbaciti, iako ga se ne može shvaćati kao teoriju (prema razinama teorijskog diskursa E. i V. Ostrom). Pritom treba naglasiti da se navedene kritike uglavnom odnose na 'školu posredovanja interesa' koja policy mreže shvaća kao generički model odnosa države i društva, dok je 'škola javnog upravljanja' plodonosnija za razvoj ideje policy mreža. Unutar 'škole javnog upravljanja' policy mreže se može shvaćati kao konceptualni okvir i/ili model. S jedne strane, pristup sa stanovišta mreža najsličniji je faznom modelu policy procesa, jer čine srodne konceptualne okvire istraživanja javnih politika. Suvremeno kreiranje javnih politika zahtjeva da se fazni model nadopuni perspektivom policy mreža, pri čemu u takvom shvaćanju mrežni pristup predstavlja analitičko oruđe za strukturiranje empirijskog istraživanja i sistematizaciju i obradu podataka. S druge strane, policy mreže predstavljaju specifičan oblik javnoga upravljanja (governance), što postaje dominantnim shvaćanjem mreža u recentnoj literaturi. U toj perspektivi, ideja o policy mrežama ima znatnije teorijske ambicije, no ipak predstavlja razinu modela, a ne teorije.

Politologija