Vodikove veze, budući najjačima od neveznih interakcija, često igraju važnu ulogu u strukturama kako organskih, tako i anorganskih spojeva. Posebno su snažne tzv. nabojem potpomognute vodikove veze (charge assisted hydrogen bonds) kod kojih je donor vodika nabijen pozitivno ili akceptor negativno. Heksacijanoferati su, zbog šest potencijalnih akceptorskih mjesta za vodikovu vezu, osobito dobri akceptori za tu vrstu vodikovih veza. U sklopu našeg istraživanja, reakcijom fenazina s heksacijanoželjezovom(II) kiselinom pripravljeno je pet spojeva: po dva polimorfa sastava (Hphen)2(H2Fe(CN)6)(phen)(MeOH)2 (I i II) i (Hphen)3(H2Fe(CN)6)(H3Fe(CN)6)(phen)2(H2O)2 (III i IV) te spoj sastava (H3O)2(H3Fe(CN)6)2(phen)5(H2O)6 (V) koji su zatim proučeni rentgenskom strukturnom analizom jediničnih kristala. Kod istraživanih spojeva prisutno je više različitih strukturnih motiva, s tim da se u svim strukturama može prepoznati supramolekulske okosnice koje tvore djelomično hidronirani heksacijanoferatni(II) anioni (kod I i molekule metanola), dok su ostale molekule za okosnicu vezane uglavnom vodikovim vezama ili jednostavno umetnute u šupljine. Molekule i kationi fenazina slažu se tako da su ravnine aromatskih prstenova susjednih molekula paralelne. Kod I su dihidrogenheksacijanoferatni(II) anioni vodikovim vezama tipa N–H∙∙∙O i O–H∙∙∙N preko premošćujućih molekula metanola povezani u lance, kod III, IV i V su di- odnosno trihidrogenheksacijanoferatni(II) anioni vodikovim vezama tipa N–H∙∙∙N povezani u dvodimenzijske mreže, a kod II su trihidrogenheksacijanoferatni(II) anioni povezani u trodimenzijsku mrežu, pri čemu su željezovi atomi u vrhovima paralelepipedâ.

Kemija